16 Haziran 2017 Cuma

"maybe I listen more than you think"



yazmak pas tutan bir eylemmiş… ve ben pas tuttum sevgili okur…(sahi sen halen orada mısın?)
 
çok şeyden vazgeçtim de bloğumdan vazgeçmeye gönlüm el vermiyor. Şimdi kelimelerle evimin yolunu bulmaya çalışıyorum.

bazen çenem düşüyor, diyorum ki bunu bloğa yazsam ne güzel olur. Sonra “an” geçiyor, yazı var-olamadan yok-oluyor.

Nihayetinde “ söz uçuyor, yazı kalıyor”, bir de benim aklıma hep sorular düşüyor.

kendinizi overrated olarak tanımlar mısınız, kaç zaman sonra yazıp merak ettiğim şey de bu oluyor....

1 yorum:

Zumbola dedi ki...

Sorunun kendisi bir deklarasyon içeriyor bence. Yalnızlık denizinde kayık yada başka bir yalnız bulma çağrısı gibi. Düşündüklerinizin yada eylemlerinizin yalnızlığı onların özgün olması olmamalı. Özgünlük iyidir anlam oluşturur. Her bir anlamda bu denizde özlemle anılan kayıkların hammaddesidir. Ne kendimden vaz geçerim ne de diğerlerinden. Her kayığın içinde yüzdüğü başka bir kayık vardır. Mutlu olduğunuz dengede olduğunuz deniz yada kayıklarda olduğunuz sürece derece yada uçukluk önemli olmayacaktır.