14 Mayıs 2014 Çarşamba

"avuçlarım kanıyor"




Beynim ve kalbim artık bu acıları kaldıramıyor.

Bu çaresizlik insanı yavaş yavaş öldürüyor.

Biz buradan tanık olduklarımızla, kahrolurken, orda yakınlarını kaybeden küçük bir umut adına saatlerdir bekleyen insanların yaşadıklarını tahmin edemiyorum. Kalbim çaresizlikten paramparça, her gün başka bir acı ile sınanıyoruz. Yapabildiğimiz tek şey isyan etmek ve sonrasında kabullenmek.

Böyle bir zamanda hayat devam etmesin. Bu kadar acı yaşanırken, biz dünyanın en saçma dertlerine düşmeyelim.

Dursun dünya, dursun zaman…
 

Hiç yorum yok: