15 Nisan 2014 Salı

"yarın olacak gittiğimden beri kaçıncı yarın"


Daha bir ay bile olmasa da sevmeye başladım buraları...Aklımın bir yerlerinde "yabancılık" hali olsa da, baharla beraber her gün yeni bir yönünü keşfettiğim bu semte mutluyum...

Ve bu ev sayesinde yeniden Gilmore Girls izleyebiliyorum ki en çok da bu sebepten derin duygular besliyorum yeni evime.

İnsanlık için dolaylı benim için direkt mutluluk etkisi...(bir diğer mutluluk vesilesi Suits de bilahere övülecek)

Bu yazıdan çıkartılmayacak müzikal sonuç; 

Ceylan Ertem'in Bu Kaçıncı Yarın'ı benim alışma sürecimin marşı oldu. Eski ergen günlerime ithafen sözlerinden bir kupleyi de buraya aktarayım ki, ayrılık şarkısını taşınma/alışma ile ilişkilendirmeme hak verilsin.

Alışırsın Bu Kokulara,
Korkma alışırsın başka yollara, başka pusulaya
Çabalıyorsun güneşin yardımıyla,
Çabalıyorsun ayın nehre vurmasıyla
Çabalıyorsun yalanlarıyla gölgelerin
Zaman ilaç mıdır yoksa kalbini yavaş yaran yoran bir bıçak mıdır?

malumafatrus Stars Hallow'u bulamadığı için, yaşamayı tercih ettiği Anadolu yakasından bildirdi.

3 yorum:

varol döken dedi ki...

gilmore girls ne ya yok hayat ağacı! bu kadar sıkılacağını bilsem bu kadar şişmanlazmadım, acil olarak kilo verip geliyorum seni o alexis bledel denen çapsızdan kurtaracağım!

malumafatrus dedi ki...

An itibariyle 648. kez 50th first kiss izleyen ve inatla da üzülen biriyim, sen halen gilmore girls seviyorum diye mi kınıyorsun:))

varol döken dedi ki...

gilmore girls'i sev ama 15 yaşında hobi olarak sev:)