24 Şubat 2014 Pazartesi

"but there isn't words yet for the comfort i get"


Eskiden saatim kolumda olmadığı zamanlarda kendimi eksik hissederdim, şimdi kolumda olduğunda kendimi kelepçelenmiş hissediyorum. Ve eskiden attığım her adımda kulağımda müzikçalarım olmalı diye düşürken, artık müziksiz de hareket edebiliyorum.

Buna karşın evde olduğum zamanın çoğunu ise müzikle geçiriyorum. Bir de yürüyüş ve yüzme gibi sportif mecralarda kulağımı tūm dūnyaya tıkayıp müziğe açıyorum.

Aynı playlisti kullansam da yüzmek ve yürümekle ayrı ayrı eşleştirdiğim birkaç özel şarkı var ki, onları dinleyince yaptığım şey anlamlı hale geliyor. Özellikle yüzerken spring offensive dinlemek için ek turlar atıyorum.

Aynı gün benim ısrarım olmadan editors ve spring offensive çalmışsa da kendimi şanslı adlediyorum.

Yüzmek yazla ilişkilendirelecek bir spor. Ben de kapalı bir havuzda yüzerken bu gerçeği yoksayıp, kendimi bir yaz sabahı çarşaf gibi bir denizde yüzdüğümü hayal ediyorum. Tuhaf olansa, yüzmekle ilişkilendirdiğim bu iki şarkının yaz ve güneşle ilişkilendirilmeyecek kadar depresif olduğu (bknz. i feel the winter more now satırları)

Psikolojim mi yoksa genetik kodum mu bozuk bilmiyorum ama bilinçaltı tuhaf ve arızalı bir hal..Kızgın kumlardan serin sulara atlayarak adam etmeye çalışıyor, yanlış şarkılarda tedavi arıyoruz...

Bu yazıdan çıkartılmayacak sonuçlar;

Son dönemde let your good heart lead you home, well worn hand'in tahtını sallayama noktasına geldi. Çünkü hala aklım başındayken well worn hand'i dinlemekten imtina ediyorum.

Farkettim ki,yürüyüş şarkılarında tercihim daha çok Türkçe şarkılardan yana...bunu da bir başka yazıda mevzubahis ederiz pekala.


1 yorum:

kusburnu dedi ki...

Bana yeni şarkılar lazım.. Ozanın oyuncak cıngılları kesmiyor artık. Ayrıca geçen gün rüyamda deniz gördüm, yüzmek istedim ama aşırı sığ veyosunluydu yüzesim varrrr..