12 Mart 2013 Salı

"your love was just a game"



Kaç zamandır sanatsal bir platformda devam ettiğim yazılarda, gün güzel insan günüdür. Mentalist'i izlemediğim için adını (Simon Baker) eskisi kadar (bknz. The Guardian & Nick Fallin) sıklıkla anmasam da Givenchy reklamı sebepli her yerde karşıma çıkınca, hem kendimi tekrar edeyim hem de itiraf edeyim, ben Hollywood'un sektörel oltasına gönlüyle gelmiş (bknz; ben yoldan gönüllü çıktım) bir film/dizi izleyicisiyim sayın okur.


Ve şu nadide iki örnekten de anlaşılacağı üzere, göz yapısı kısıkla çekik arası bir yerlerde olan (Gerektiğinde acıların çocuğu bakışına da sahip olabilecek) sarışın popüler figürlere derin duygular besliyorum. Bence kendi içinde de tutarlı bir insanım:)



 

Suç Çetesi'ne dair yazımı güzide fotoğrafları ile renklendirip, içimi dökemediğim için Ryan Gosling'e ne şahane duygular beslediğimi bilahere belirtmek istedim. O karizmaya eşlik edemeyecek kadar kötü ses tonuna rağmen fikrim net; gülünce güller açar gözünde.

Ve hayatın genelinde olduğu için bugünkü algıma göre şu anki varlığı eski tüm sarışınları (Jude Law diyeyim siz anlayın) döver. (Acımasız olan insanlar mı yoksa zaman mı?)




Yaşasın içimde hiç yokolmayan ergen genç kız ruhuna....

viva la vida...

ps. başlık şarkısı spordaki en iyi yoldaşım Cake ve Never There'den.

1 yorum:

varol döken dedi ki...

fena değiller:)