30 Haziran 2011 Perşembe

"bir şey söylemezsen aptal olursun "


Twitter değişik bir dünya. Dünyanın normal olan bir kısmı var mı orası da tartışılır ya neyse.

Mesela özellikle seçim öncesinde birçok fake accountun yer aldığı bir yer haline geldi twitter. Bu kişiler sadece politik muhalefet amaçlı account kurup, ona buna laf yetiştirip, hakaret etti mesela. Bununla birlikte, birçok ünlünün retweet ettiği kişiler nedeniyle “bu kafa neyin kafası” diye kendi kendime sordum.

Bir de şunu farkettim ki, bilinçli veya bilinçsiz bir ünlü absürd bir twiti retweet ederek, o kişiyi takipçilerine hedef gösteriyor. Şahsen gerçekten bazı yazılanlara, ne diyorsun dostum sen, bir kendine gel deme hissiyatı bende de oluşuyor. Gelin görün ki, her laf da takipçi de sahibini bağlar. Yani bana yazılan bir twit için bir gazeteci laf yetiştirmeyecekse, ben de bir başkası için bunu yapmam. Bu bazen bir gazeteci bazen de bir müzisyen olabilir tabi o ayrı.

Bu noktada muhafazakar kesim kızları ile platonik aşk yaşayan Ahmet Hakan tabi bir numarada. Ama daha önce de bir yerlere karalamıştım, bu kesim vakti zamanında Ahmet Hakan’ı ciddi bir damat adayı olarak konumlandırmış belli ki. Bu nedenle de yaşadığı dönüşüm en çok onları hayal kırıklığı uğratmış, her lafına başka bir laf sokma ile cevap vermeleri de o nedenle.

Benim en güldüğüm ise Ahmet Hakan’ı rüyalarında görme muhabbetleri. O kadar çok böyle twit okudum ki, ak sakallı dede yerine ahmet hakan’ın artık rüyalara girdiğine kanaat getirdim.

Bir de bu aralardaki twitter konum güneş duru var. Reddciler az çok bilir, güneş duru asabi bir abimiz. Hayata karşı bu genel asabiyetini  nedenlerine dair fikriyatlarımı kusburnu ile paylaştım ama burada yazmayı -psikolojik uzmanlık alanımı resmileşmediğ için- uygun görmüyorum.

Aslında güneş duru ile “hiçbir şeyi beğenmemek” konusunda gayet benzeşiyoruz. Ama o olayı biraz daha abartıyor ve daha da kötüsü, herkesi eleştirme hakkını kendinde bulurken, aynı hakkı başkasına vermiyor. (bu noktada da benzeşiyor olsak da, konumuz şimdi bu değil)

Mesela yakın zamanda, bir akşam. İşte ben ilk albümüzdeki şu şarkıları da sevmezdim. Mesela bu gruptaki insanları severim ama şarkılarını sevmem. Bundan nefret ederim ama müziklerini beğenirim gibi beyanatlarda bulundum.

Şimdi bu soruları birileri ona sorsa bile otomatik bir şekilde bu twitleri görünce diyorsunuz ki, ne alaka böyle bir muhabbete giriyor. Ayrıca herkesin kendi gibi olması istemi de absürd. Evet çoğumuz aynı dertten muzdaribiz ama, birileri acılı arabesk rock yapıyorsa ve başka birileri de onları dinliyorsa, lerzan mutlu’yla herkes mutlu durumu gibi bir şey. Bir de tabi durup dururken bu kadar laf eden birinin, yaptıkları eleştirildiği zaman da, “kendi görüşüdür” olgunluğunu göstermesini beklerim ki, bunu da yapamadığı için bu kadar laf ediyorum.

Diğer mevzu çocuklu ve çocuksuz ailelerin savaşını ele alacağımız bir sonraki yazımızda görüşmek üzere twiti ile kalın sayın okur.

ps. başlık şarkısı Rashit- Ne Yaparsan Yap

Hiç yorum yok: