25 Nisan 2011 Pazartesi

"şu an son kez bakıyorum kendi gözlerimden yakında değiştirecekler beni, istemeden"

Daha önce, Redd'i müziğinden de öte yaşadıklarımıza dair iki çift laf ettikleri, tepkisiz kalmadıkları için sevdiğimi birkaç kez dile getirmiştim sanırım. Bugünde hissiyatım farklı değil. Hayata dair tepkilerini bir şekilde beyan etmeleri günümüz koşullarında pek de bulunur bir özellik değil ne yazık ki.

Yine bu tepkisel hallerinden ötürü Masal'ın klibini basılmamış kitabın yokedilme çabasına dair faaliyetleri konu ettiler.

Buraya kadar aslında tuhaf olan bir şey yok.

Tuhaf olan klibin benim de içinde bulunduğum bir kısım için pek de beğenilmemesiyle cereyan etti.

Klibin ana fikrinin twitter'dan duyurmakla başlayan süreç klibin gece yarısı yayınlanacağı teaserları ile son bulunca, daha önceki yazıda bahsettiğim beklentinin büyütülmesi sonucu neticeyi beğenmeme hali vuku buldu.

Şu yaşa kadar olan tecrübelerim sonrasında şunu söyleyebilirim ki, herkes tarafından beğenilen bir sanat eserinin olması mümkün değil. Zevkler, renkler, beklentiler, niyetler çerçevesinde herkesin beğendiği bir şeyi beğenmemek bazen anlaşılmaz gelse de olası bir hal.

Yani bu yüzden, müziğini duruşunu çok sevdiğim Redd'in politik mesajlı klibi Masal'ı beğenmemem gayet olağan.

Aynı insani haliyet-i ruh emek verdiği bir şeyin kolayca eleştirilmesine de tepki gösterir. Genel çoğunluk, "beni anlamıyorsun" "sen de nereden bileceksin" "zaten senin anlamanı beklemek boşa" türünden doğal refleks beyanatlarını bir çırpıda dile döker. Çünkü biz faniler, eleştiri karşısında "neden böyle dedi acaba" sorusunu sormak yerine küsmek veya "hayır öyle değil" demeyi tercih ederiz.

Redd'in Masal'a istinaden aldığı olumsuz tepkilere verdiği cevap da bildiğimiz insani refleksten farklı olmadı; kızdılar. Şimdi onlara sorsanız coll tavırlarından ötürü "hayır kızmadık" diyebilirler ama benim okuduğum twitlerinden anladığım gayet de kızdıkları yönünde.

Anlaşılamamak insanın canını sıkan hatta sinirini de bozan bir durum. Bu kısmı anlıyorum ama Redd gibi her şeye eleştirel bir bakış açısıyla yaklaşan bir grubun iki gıdım eleştiriye gösterdikleri tepkiyi anlayamadım.

Ve buradan da genel bir çıkarıma varma ihtiyacı hissettim ve dedim ki, eleştirmek kolay, eleştiriye tahammül edebilmekse imkansız olan. Bu yüzdendir ki, eleştirmeden önce "bana söylense bu laflar ne hissederdim acaba?" diye düşünmekte fayda var.

Kişisel gelişim kitaplarına ara versem de twitter ve müzik sayesinde hayatın gelişimini yapıyorum.

Ve Ayça’nın da dediği gibi aslında her şeyi kendime söylüyorum da laf dinlemiyorum.

ps. başlık şarkısı tahmin edileceği üzere Redd ile Masal

2 yorum:

kusburnu dedi ki...

ben de beğenmeyenlerden biri olarak şunu fark ettim ki, ben aslında klibin kötü olmasından çok adamlara kızmışım. bence sanatçı veya aktivist yaptığı şeyi öne çıkararak beğenilmeyi beklemektense, birşey söylemeden eylemde bulunmalı ve sonra etrafını izlemeli. önceden bin tane şey söyleyip, aslında ne kadar "aktivist", "duyarlı" olduklarını beyan edip kendilerini bizim gözümüzde bir yere getirdiler. sonrasında da ortaya çıkan ile oluşturdukları yapı tutmadı.. gösteriş bunlar bana kalırsa.. müziklerini gün be gün daha çok beğeniyorum, orası apayrı..

malumafatrus dedi ki...

tam da hadise budur, benim koca yazıda anlatmak istediğimi az ve öz olarak yorumda beyan etmişsin, fikriyatına sağlık sayın kuruincir:)