8 Nisan 2011 Cuma

"o kadar zaman eziyet çektirip sonra anlıyorsun her şey normal”

(yoğun ilgi üzerine )previously on malumafatrus;

Aslında aşağıdaki yazı doğru adresi olan space'de yer aldı. Gelin görün ki, yazıda bahsi geçen blogu başka bir adrese taşıma hevesleri uzun süre benim bloga ulaşamama vesile olduğundan, kamuoyu açıklaması olarak burada yer almalı diye düşündüm.

hem benim eski yol arkadaşımın artık yepyeni bir vizyonda wordpress'de hayatını sürdürdüğünü de tarihe not düşüp, adresi kaybedince buralardan ulaşmak gerekir ki daha önce yapmadığım şey de değil.

....

Gmail dışındaki maillerimi sürekli olarak kontrol etmem. Günümüz teknoloji çağında, insanlar gmail dışında başka mail accountlarını nasıl kullanıyor onu da anlayamam. Bir “aklıma esti” vaktinde diğer maillerime bakınca, space’imin kapatılacağını öğrendim. Aslında kapatmak dediğimiz ya toptan bir yokolma ya da wordpress’e transferdi. Gündemimde kapalı blog, hep açık kalacak daimi bir blog fikriyatları olduğundan, nostaljik dönemimimde de olmadığımdan kapansın kereta dedim önce.


Aslında bunu dememdeki en büyük etken ilgili işleri yapmam için Almanca’yı hatırlamam gerekmesiydi. Ne akla hizmetse bir accountum ana dili Almanca ve ben artık Almanca’nın sadece A kısmında olduğum için “acabalarla” hareket etmeye pek sıcak bakmıyorum. Sonra “vazgeçmek yok, yola devam” gazıyla ve birkaç tıkla birden eski dostumu bambaşka alemlere taşıdım.
Son dönemlerde tam bir şarkı sözü blogu haline gelse de eski hallerini, o zamanki beni hatırlamak bilmek duygulandırdı beni. Aynı zamanda o dönemlerde bir cümleyi bile doğru düzgün yazmadığımdan, şu anki algımla o yazılara bakmanın ne kadar ızdırap verici olduğundan da detaylı bir tarama yapmak istemedim. Öyle ya da böyle, an itibariyle kendimle yüzleşme şansıma sahip olduğumu bilmek keyif veriyor bana. Bir hissiyatlı halimde derin sulara daldığımda, “nerelerden geçip nerelere” gelmişim dostum sorgulamasını da yaparım herhalde.

Bu arada uzun zamandır sadece bir fikriyat olarak beynimin köşelerinde gezinen, “blogu normal bir domain üzerinden yürütmek” hissiyatımı, blog yasakalşaması döneminde icraate döktüm. Aslında ben sadece alalım dedim, teknolojik kısmı nı fuhrerschein halletti. Gerçi halen sitenin açılmamış olmaması; “ee olmamış ki bu” dırdırı yapmama vesile olsa da, yakın zamanda blogda da birhava değişikliği olacağını müjdelemek, ağzında bakla ıslanmayan bendenizin boynunun borcudur.

Tabi bu yasaklar son bulmazsa benden bir cacık olmaz, o da ayrı…

ps. başlık şarkısı her şey normal ile melis danişmend

5 yorum:

varol döken dedi ki...

ilginç ben de gmail kullanmayı hiç sevmiyorum, en pratiği yahoo geliyor...

Fery... dedi ki...

diğer hesaplar da bunu yapmaya başladı mı bilmem ama aynı başlık altındaki mailleri tek mailde toplamak bir devrimdir ve bunun için gmail takdire şayandır :)

malumafatrus dedi ki...

bahsettiğin özelliklik kesinlikle bence de bir devrim olsa da, ben bazen toplu mailleri bir kişiye gönderdiğim de sanki tüm maillleri okudu diye korkuya kapılıyor, bu yüzden subject değişikliğine giderek kendisini kandırıyorum:)

kelime doğrulama için not; bugen ne be?

varol döken dedi ki...

ne ilginç ben de gmail'in en çok o özelliğinden nefret ediyorum, sanırım kendim o işi zaten kafamda otomatik olarak yaptığım ve arşivci ruhumun işine karışılmasından nefret ettiğim için...

naber fery?

Fery... dedi ki...

gmail candır :)

iyiyim varol bahar gelirse bir de çok daha iyi olacağım hiç şüphem yok :)