26 Nisan 2011 Salı

"içimden söylesem kim duyar? "


15 yıl sürecinde yazılan bir romanın 200 sayfa olmasını beklemek saçmalık biliyorum ama Murathan Mungan'ın kitabını ne zaman elimi alsam o kalınlık omzuma yük olarak çöküyor sanki.
Bir de çantaya sığmıyor, elde kolay taşınamıyor haliyle kitabın kapağı buruşuyor ve beni çok sinir ediyor. 
En fenası da bünyemde oluşan okumam lazım hissiyatı. Bu hissiyat bastırdıkça kitapta pek ilerleme kaydedemiyorum o da ayrı.
Bir de ilerleyemeyeşime neden olarak standart dışı isimleri göstermek istiyorum ki, ben bu tür karışık isimleri sindirmek yerine genelde atlayarak okumayı tercih ettiğimden, kitabın konusunu hatırlayıp kahramaların pek hatırlayamam. 
Gerçi nihayetinde Murathan Mungan'ın 100 sayfa sabır gösterin sonrasında kitap kendini götürür dediği noktayı aştığım için, bundan sonrasında sürecin benim için daha keyifli olacağını düşünüyor; kitaptan bikupleyi de sizlerle paylaşıyorum. 

"İnsanlar eskiden kaybolmaktan bu kadar korkmazdı" dedi içinden. "Kaybolmanın insanı zenginleştiren serüvenlerine olanak tanırlardı; yazık, bazı şeyleri kaybolmadan öğrenemez ki insan!" diye hayıflandı. 

"Bilmek, hayatta kalmaktır" diyor. " Unutmayın, ne kadar çok şey bilirseniz yaşama şansınız artar."
Yanlış konuda inat etmekte ısrarcı olan insanların, yalnızca zaman değil, anlam harcadığını da bilirdi moottah, var olmanın ve yaşamanın başka fırsatlara açılan anlamlarını..."

"Hayatın sıradan raslantıları bazen kaderin yerine karar verir" diyecekti o gece Liuv."

" Hırslarımıza hakim olmak konusunda bizi iki şey eğitir" demişti Liuv. "Yaş ve yenilgi... ama bunların gene de herkese değil, öğrenmeye açık insanlara yararı vardır, yoksa kimilerine ne yaşadığı yılların, ne de uğradığı yenilgilerin bir şey öğretemediğini sen benden daha iyi bilirsin..."

"Bazen devamlılığımızı sağlayan şey kusurdur. Yahut kusuru göze almak"

"Kendilerine dair hayali olmayanlar, sizinkileri de göremeyebilirler. Her şeyi kendinizden bilmeyin" demişti. 

"Kendi seçimlerinizin sonucunda olup bitenler rastgele başımıza gelen seçimlerimizin sonucunda olup bitenlerden daha çok sızlatır içimizi. İnsanın kendi karşısındaki çaresizliği başka çaresizliklere benzemez."

ps. Kül- Mum Çocuk başlık şarkısı olmaya devam ediyor.

Hiç yorum yok: