31 Aralık 2010 Cuma

"ardımda çok şey bırakmadım, kalanları da almadım"


3 gündür 2010 için bir değerlendirme yazmak için uğraşıyorum mamafih ne yeni yıl heyecanı ne de 2010’a karşın güzel hissiyatlarım olduğundan bir türlü başladığım cümlelerin sonunu getiremiyorum.


2010’da benim için 3 major değişiklik oldu ki, hepsi de pozitif yönde. Negatif yönde major bir şey yaşamasam da yine de güzel hatırlamamaya niyetliyim 2010’u. (twiter meali; daha da olsam girmem kendisine)


Bence yeni yıl güzel ama yılbaşı hali herkes için çok gereksiz bir hale bürünüyor. Alışverişi, yemeği, gidileceği, yenileceği derken insan bir sürü tantanın içinde buluyor kendini. Evde misafir ağırlamaktan yorulanlar, kendilerini dışarı atmak istiyor, dışarıda her yer adı yılbaşı diye fahiş fiyatlar istiyor, kalabalıklar göz korkutuyor çoğu yere gitmek aklın ucundan bile geçirilemiyor. Ben yeni yılda evde girersem uyuyakalırım korkusundan ötürü kendimi ev dışına atmaya çalışıyorum genelde. Bu senede böyle olacak ama gideceğimiz yerin Şişhane’de olması (Taksim değil, Asmalımescit değil, sadece Şişhane) beni hiç germemişken, diğer katılımcılarımızın “ay nasıl gidicez, şöyle mi yapıcaz böyle mi olsa” laflarından biraz ürkmüş moddayım. Ama her şeyden öte anneme orada olacağımı söyleme faslından ürküyorum.

Geçen sene yaşadığım sufle krizi bu senede tekrarlamasın diye iş çıkışı bir sufleciye gidip ruhumu ve gözümü doyurmam şart. Aslına bir de uyusam, bu akşam malumafatrus kaçta “uykum geldi” demeye başlayacak iddialarının muhatabı olmazdım ama bakalım zaman/ plan dengesini nasıl ayarlıyacağım.

Bu arada şirketimizin dört bir yanı partilerle dolmuş durumda. Yan bugün çalışan 10 kişiye karşı yiyen içen ve dolaşan bir kitleden ibaretiz. Ama yine de 31 Aralık günü tatil olmuyor bize. Bu nedenle bugünü tatil yapan şirketleri gönül gözümle seviyorum.

Rüyalarda olduğu gibi yeni yıla dair planlarımı da fazla dillendirmezsem gerçekleşme ihtimali daha yüksek olur sanıyor ve herkese sağlık ve huzurdan sonra güzel bir kader diliyorum.

Ne mutlu içinde yaşama sevinci taşıyan herkese....

ps. başlık şarkısı Denize Doğru- Ortaçgil

Hiç yorum yok: