8 Nisan 2010 Perşembe

"son defa yenilsem sana"


Aslan burcu olmaktan mı kendini bilmezlikten mi bilemem, iddialı konuşmalar yapıyorum bol bol. İddialı dediysek, Cem Uzanvari değil tabi beyanatlarım, kendi çapında iddialı, hatta bana göre iddialı bile değil, normal, olması gereken...

Ama işte herkesin vizyon, misyon stratejisi aynı kodlanmamış bünyeye... Mesela yıllar önce yatılı okul zamanı bir Pazar günü dışarıya çıkmıştık ve İstanbul’daki gelecek planlarımızı yapıyorduk, bir güzel de uçuyorduk ki, yakın arkadaşlarımdan biri “siz ne biçim hayal kuruyorsunuz ya, bunların gerçek olacağına inanıyor musunuz “diyerek bir hışımla bizi terketti. Bahsi geçen insan bildiğiniz yakın arkadaşım, ama işte olabilirlik ve hep daha fazlasını istemenin de yakın arkadaşlıkla pek alakası yok. Keza bunun aileyle de pek organik bir bağı yok. Tamamen kişisel görmüş geçirmişlik ve hadsizlikle şekilleniyor vizyonunuz.

Ben de bu farklı vizyonlardaki insanlarla bir araya gelip, oradan buradan konuştuğumda görüyorum ki birçoklarına göre kendisine fazlaca güvenen biriyim. Aslında ne aşırı bir yetenğim var ne de başarı potansiyelim. Geçmiş desen orta düzey. Ama şu şartlarda buna da şükür demeyi pek bilmediğimden, belki de burnum sürtülmediğinden bazı şeyler çok da zormuş gibi gelmiyor bana. Ya da bazı noktalara gelen insanların öyle çok da sıkıntılar çekmediğimi varsaydığımdan gözümde büyütmüyorum hadiseleri.

Etrafımda hep daha sağlamcı insanlar gördükçe de bu halim ve tavrımdan ürküyorum. Başıma bir şey gelecek ve o zaman herkes biz sana demiştik bak gördün mü diye dört yanımı saracak sanıyorum. Niye idealist olamadın sen diye ileride gelecek muhtemel bir soru için de şu an bu yazıyı yazıyorum.

Ben eskiden böyle değildim, mahalle baskına mağlup oldum evladım diyebilmek için.
ps. başlık şarkısı Son Defa- Emre Aydın

2 yorum:

varol döken dedi ki...

hayattaki tek başarım kendimim...

okuldaki öğretmenimden anneme babama kadar kimseyi dinlemedim...

hep inandığım yolda gittim, çok da bir şeye inanmadım zaten...

hiç kimseyi kendime model edinmedim, kendimi hiç kimseden üstün kimseyi de kendimden aşağıda görmedim...

bütün kararları tamamen kendine ait bir birey olduktan sonra ne yaptıysam ve ne yapamadıysam bileti kendime kestim, derdini de keyfini de ben çektim...

ortada bir başarı varsa tamamen kendimim...

böyle kelime oyunları yapabilecek kadar yetenekli, bu yeteneğin hiçbir şey olduğunu bilecek kadar da bilgiliyim...

varol döken dedi ki...

mezar taşıma şunu yazdıracağım:

kendi yaşadı, kendi öldü...