28 Mart 2010 Pazar

"birden gelir kış fark etmezsin kalbinde siren sesleri"


Cuma günü, işe gitmeyip bir takım kişisel gelişim faaliyetlerine katıldığımdan ( ki kuşburnu bunu işten kaytarmak amacıyla yaptığımı iddia ediyor ki tamamen yalan) Şekerpınar yerine Nişantaşı'na gittim. Normal uyanma saatimden 1 saat sonra uyandım. Çayımı demledim, güzelce gazete keyfi yaptım ve bir güzel oyalandım.

Sokağa çıktım. Bir yerlere koşturan insanları gördüm. Daha erken kalksaydım spora gidebileceğimi düşündüm. Aslında şurada da kahvaltı edebilirdim diye içimden geçirdim. D&R'ın önünden geçerken, aradığım albümün gelip gelmediğine bakmak istedim. Kısacası hayata dair çok basit ama ne yazık ki bana çok uzak hallerin, bir çok insan için hala normal olduğunu gördüm.

Kendimi alıştırmaktan ziyade uyuşturduğumu, her gün şehirlerarası yol yapıyorum diye şehirde hayatın durmadığını -ne yazık ki- bu vesileyle hatırlamış oldum.

Kariyer planımı hop diye revize ettim. "Yürüme mesafesinde işim olsun, fırsatı imkanı daha az olsun dedim." ( imkanı aynı olup da evimin dibinde olanın başımın üstünde yeri var o ayrı) Ardından saatler ileri alındı, aydınlık havada yolda zaman geçirmek yerine neler yapabileceğimi düşündüm. Hava kararmadan yapılan sporun keyfine vardım; spora sabah gitsem, akşam bu koşturmacayı yaşamam belki diye düşündüm, -se ve -sa'lar ile kendime güzel bir dert paketi yarattım.

Bu iş sanıldığı kadar kolay değilmiş Yonca dedim, sonra isyan vaktime mola verip, tıpış tıpış işime gittim.

ps. Blog resimleri ve yazı içeriği arasında bir mana genelde zaten olmaz ama bugün hiç bir alaka yok; woody woodpecker'ı özlediğimden blogumu kendisi ile şenlendirmek istedim.

ps.2. başlık şarkısı Emre Aydın- Bu Yağmurlar

3 yorum:

varol döken dedi ki...

hiçbir şey yapamasa da yürür insan... bence mutluluk durmamaktır... durunca düşünüyor insan, düşününce içiyor, içince yoruluyor ve canı bir daha yürümek istemiyor... oysa yürümeli insan, çok da kalabalık olmayan sokaklarda... bir yere varmak için değil, sadece durmamak için...

kendisi durunca her şey dursun istiyor insan, olmadığını anlayınca da mutsuz oluyor işte...

Fery... dedi ki...

durmak yok o zaman, tabanların acısa da yürümeye devam Varol...

varol döken dedi ki...

ben yürüyorum valla artık, ki insan bir yere varmayacaksa hiç yola çıkmamalı diyen bir adamdım... kendime şaşıyorum ama yürüyorum... değiştim diyorum kimse inanmıyor:)