7 Aralık 2009 Pazartesi

"nasıl da çabuk geçti o günler koştum peşinden yetişemedim"




Gerekli gereksiz herkesin doğum gününü bilmekteki ısrarımı kendime dair özel konularda gösteremiyorum. Blogumun 1. senesinde olduğu gibi, mevcut işimdeki 2.senemi kutlamayı da bu nedenle unuttum. Tabi bazı işlerde uzun sürelerdir çalışanlar, görmemiş 2 yıl çalışmış kendine kutlama konusu bulmuş diyebilir, kendilerince haklılardır itiraz edemem.

Ama benim de kendime göre sebeplerim var. Öncelikle toplamda iş hayatımın 4 yılı bulduğunu ve bu 4 yılın 2 yılını da başka bir şirkette tamamladığımı düşününce söz konusu 2 yıl iş hayatımın resmen yarısı oluyor. Aynı zamanda bu 2 yılın 357 güne yakınını başka bir ilde ikamet eden şirketimde sürdürmek herkesten çok beni şaşırttığı için 3 Aralık’ı öylesine boş sıradan bir güncesine geçiştirdiğim için pişmanım.

Mevcut şirketimde 10 yıldır çalışan insanlar var ki, ben haliyle bir işte 5 yıl çalışmayı bile anormal bulduğumdan, bu sabırlı insanlara uzaylı gibi yaklaşmakta, “hiç mi sıkılmadınız” diye de bolca ve ısrarla sormaktayım.

Yine de bugün 2 yıl 5 gündür çalıştığıma göre, yakında 3 yıl, sonrasında 4 ve 5 yılları da görebilirim diye bir hissiyat oluştu içimde. 2 yıl sonunda “buralardan gitmem gerek” yumrusu boğazımı işgal etmediğine göre, zaman da çabuk geçtiğine göre, 2.5 yıl bile benim için kişsel rekor sayılabilir.

Bir yandan da bu alışkanlık hissiyatı beni ürkütüyor ve ruhum tebdilimekanda ferahlık vardır, kendini kaptırma düzene diye uyarılar veriyor ama olsun geçmez sandığım zaman burada da geçip gitmiş ya, halimize şükretmek şimdilik daha olgun bir davranış gibi geliyor bana.

Trafik veyahut insanlar sebepli bir cinnet anımda bu iyimserliğim tabi ki de toz duman olacak, o zamana kadar kendime sabır dilerken, küçüklerin gözlerinden büyüklerin de ellerinden öpüyorum.

edited by kusburnu.

Ps. İbrahim Kutluay’ın doğum gününü de bu vesileyle kutlamadan geçemem.

ps.2. Resim adresimiz eskilerden ki daha öncede kullanmış olabilirim bu resmi.

ps.3. Başlık şarkısı Nilüfer- Söyleyemedim.

9 yorum:

varol döken dedi ki...

kesinlikle çok önemli... ama gel de bunu, 5 yıldır, 10 yıldır çalıştıkları halde benim her sene (2 etti) dağıttığım çikolataya şaşıran iş arkadaşlarıma anlat...

burada ömür geçmez diyorsun ama ömür orada ya da burda geçiyor ve en sonunda orada ya da burada ne fark eder, geçsin gitsin diyorsun...

yine de 3. yılımdan şüpheliyim, neden, kendimden şüpheliyim, neden şüphe tek hakikattir...

malumafatrus dedi ki...

işte ben ömür nerede geçerse geçsin farketmez tavrına girmekten çok korkuyorum. Tabi her 2 yılda değiştirecek bir iş potansiyeli göremediğimden, en önemlisi yeni işe başlamak sıfır izinli günlere geri dönmek demek olduğundan bu kabullenişe de girmem gerektiğinin farkındayım.

Adsız dedi ki...

Alışkanlıkları, korkulari bir yana birakip 2 'nin neler yapacagina odaklansak mı acep ?

İkinin matematikte birçok özelliği vardır. 2 ile kalansız bölünebilen tam sayılara çift sayı denir. Çift sayı tabanlı sayı sistemlerinde, örneğin onlu sayı sistemi ya da sekizli sayı sistemi gibi, bir sayının çift olup olmadığı sayının birler basamağına bakarak kolayca anlaşılabilir. Eğer birler basamağı çift sayıysa tüm sayı çift sayıdır.
İki en küçük ve ilk asal sayı, aynı zamanda tek "çift asal sayı"dır. Bir sonraki asal sayı üçtür.

yeni asal yılınızda , alışkanlıklardan uzak , bir iş yerinde ne kadar olabilirse mutlu zamanlar diliyorum.

fuhrerschein

malumafatrus dedi ki...

sayın bilgisayar mühendiscisi peki sence biter mi bu 3. sene?

mervetan dedi ki...

9 gün sonra 3 senem doluyor, 7,5 yıllık iş hayatımda en uzun çalıştığım yer burası. sonum ne olacak bilemiyorum ama yaşlandıkça iş değiştirmek falan da gözümde büyüdükçe büyüyor. cesaret edemiyorum. kutlamalar iyidir hoştur her daim ama işle ilgili kutlamalar çok cezbetmiyor benim bünyemi. bundandır ki hatırlasam dahi (bilsem daha doğrusu) sana kek almazdım 2. yılını doldurdun diye.. hehe..

farawaysoclose dedi ki...

iş yerinde kutlamalardan çok sıkılıyorum. çikolata dağıtmak neyse de, pasta kesip sonra da onu yerken 15-20 dakika neyse artık sosyalleşmek feci daraltıcı.

malumafatrus dedi ki...

bizde hiç öyle şeyler olmuyor bereket, sadece senede bir kez genel müdürümüzün doğum gününü kutlarız hep beraber:)) Ama fakat ve lakin şimdi yeni yıl partisi olacak ki, benim de en nefret ettiğim şey iş ortamı sosyalleşme zorlaması olduğundan, ne yapacağımı şimdiden kara kara düşünmekteyim.

malumafatrus dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
farawaysoclose dedi ki...

hahahaha patronun doğum gününü topluca kutlamak süpermiş!
biz de şirketin kuruluş yıldönümünde topluca anıtkabire götürülüyoruz... kutlama denmez buna ya, böyle birşey işte.