26 Ekim 2009 Pazartesi

"değiştirmek istediysen insanlar neden inanmadı? "



Parmağımda kalan son dermanla yine sana yazıyorum ey okur.
Keşke spor yapmak da yazmak gibi sadece insanın beynini yorsaydı,
Keşke nerede spor yapacağına karar vermek sporun en büyük derdi olsaydı,

Keşke ben yoga deneyiminde sonra gireceğim dersi az biraz tartıp öyle seçseydim,

Keşke vücudumu nadasa bırakmasaydım,

keşke ve keşke ve keşke...

Kararsızlığımın son deminde aklıma en çok yatan mekana deneme sürüşüne gittim. iki kuplelik kardio faaliyetinden sonra sırf bir derse girmiş olayım diye, sırf mekana ısınma turum olsun diye fighter dersine girdim. Dakika bir gol bir, dedim yine yanlış seçim. Ama yine pes etmedim. Sonuna kadar kaldım da. Gururumu stüdyoda bıraksam da, bacaklarımdaki derman uçup gitse de 45 dakikalık dersi nihayete erdirebildim.

Sportif faaliyetlerimden arda kalan zamanda, ortamdaki insan faktörüne de alışmaya çalıştım. Kısa zaman gözlemime bakarak söyleyebilirim ki, alışmaktan ziyade göz ardı etmek daha rahat olacak.

Bugün de kısmetse bir başka serüvene yelken açacağım ( evet itiraf ediyorum yazıya dün başladım bugün devam ediyorum) sonrasında da zaten kendime gelebilmek için nispeten uzun bir tatile çıkacağım. ( Cumhuriyet'i seviyoruz)

Ama bu Yoga tecrübem gibi yıkıcı olmadı. İnançlıyım, kendime ve alışma yeteneğime güveniyorum. Sadece yatılı okul döneminden kalan çıplak kadın rahatlığına duyduğum antipatiden ürküyorum. Bu işlerin bir kısmı özgüven evet, ama geri kalan o rahatlık hadisesini de ben bir türlü anlayamadım, anlamak da istemem zira.

Onun dışında asıl dert spordan çıktıktan sonra yediğim rüzgar, meral sultan o riski bir algılasa beni telefonla yer bitirir. Neyse ki stoklarımda bol bol atkı ve bere var, bunu da bu şekilde halledebiliriz inşallah.

Fuhrerschein'in dediği gibi ucunda alışveriş varsa benim bir şeyden pes etmem pek kolay değil.

Bu sebeple durmak yok yola devam.


ps. Ben spora gidersem ve elim ayağım da tutarsa buradan çok rezillik macerası çıkar, ben sizi şimdiden uyarıyım.

ps.2. Fighter deyince eskiden oynadığımız Street Fighter oyunu geldi, resmi de nostaljik olması için seçtim.

ps.3. Başlık şarkısı Yeşillik- Mor ve Ötesi

Hiç yorum yok: