15 Ağustos 2009 Cumartesi

"yılları önüme kattım yola koyuldum"



  • "Aller Anfang ist schwer" haliyeti ruhumu çöpe atıp yeni işime çabuk alıştım.
  • Sevmedim belki ama yine de uyum sağladım.
  • Sonra Gebze dediler, olmaz dedim.
  • Yok işte hayat kalitesi, falanı filanı orda çalışmak istemem dedim.
  • İş arıyım dedim, iş bakmaktan da görüşmekten de üşendim.
  • Tıpış tıpış düştüm yollara,
  • Bünyem ilk zamanlarda tepki gösterir gibi oldu,
  • Sonra bu da olur dedim,
  • Maslak trafiğinden kurtulduk dedim,
  • Erken kalkmaktan hiç şikayet etmedim,
  • Ido Cuma seferini 18.30 koyunca,merkezden uzak olma hadisesine az biraz isyan ettim,
  • Uyum gösterme yeteneğime şaşırıp kaldım,
  • İşte "hayır" demeyi ufak ufak öğrendim,
  • O zamana kadar çok yoruldum,
  • Ne olursa olsun eve gelince işi unuttum,
  • İş ortamında iyi niyet diye birşey olmayacağını öğrendim,
  • Öğrenmeden önce kocaman bir uçuk çıkarttım,
  • Ben işimi değiştiremedim ama bölüm arkadaşlarım değişti,
  • Yeni gelenlere de alıştım,
  • Sevmedim ama alıştım,
  • Yine de bazen çok kızdım, bazen halime çok üzüldüm ama yine de safiyane bir halde iyimser oldum,
  • Övgüler aldım,
  • Ama övgü almanın hakkettiğini almak demediğini gördüm,
  • Yine de hakkımı aramayı bu sene de başaramadım,
  • Erken kalkmak uğruna erken uyudum,
  • Basit bir hayat çerçevesi kurdum kendime,
  • Bundan düne kadar memnun olduğumu sanıyordum,
  • Aslında biraz daha renkli olması gerektiğin anladım,
  • Çok kitap okudum,
  • Okudukça daha çok okumak istedim,
  • Blog alemlerine girdim, hiç olmaz sanıyordum ama space'imi ikinci plana attım,
  • Hiç tanımadığım insanların hayatlarını, dertlerini takip ettim,
  • Yeni insanlar tanıdım,
  • Bir ara sportif olmayı denedim, o ilk adımı atamadım,
  • Patlıcan yemeye ve sevmeye başladım,
  • Çay ile yollarımı ayırmayı denedim, başarılı olamadım,
  • Bolca müzik dinledim,
  • Birilerine yol göstermeye başladığımda sanki büyüdüm dedim,
  • En favori kahvaltıcım Meyra'yı terk edip, Susamcı oldum,
  • Yeni mekanlar keşfedip, eski müdavimliklerimi de korudum,
  • Kimilerinin hastalık diye nitelendirdiği boyutta sık sık alışveriş yaptım,
  • Bu sene de paramın değerini bilemedim,
  • İşe başladığımdan beri ilk defa bir haftalık deniz tatili yaptım,
  • Hayatımda ilk defa uçağa bindim,
  • Saçlarımın rengini kendi sınırlarım içinde bolca değiştirdim,
  • En bolundan suni gözyaşı kullandım ama kuru göz derdinden kurtulamadım,
  • Ülkenin hali ve geleceğimiz için bolca tasalandım,
  • Sağlıklı yaşamaya heves ettim pek istikrarlı olamadım,
  • Büyük konuşmamam gerektiğini öğrensem de, büyük konuşmaktan geri kalmadım,
  • Fön, düzleştirici derken bigudilerimde mutluluğu buldum,
  • Bir ara suflekolik, bir ara pazarkolik oldum ama normale döndüm,
  • 1 sene içinde iki kere yöneticim değişti, bahtsızlığıma isyan ettim,
  • Her zamanki gibi yine hep meraklı oldum, kitap okuyup müzik dinlerken de hayatı takip etmeye devam ettim,
  • İş değiştirmem gerek diye düşündüm ama gerekli adımı atamadım,
  • Bu sene de balkonlu bir evde yaşayamadım,
  • Hayata karşın hassasiyetim daha çok arttı, buna üzülsem mi sevinsem mi bilemedim,
  • Herşeye rağmen huzurluymuşum bunu anladım,
  • Az ve öz sevdiğim tarafından çok sevilmişim onu hissettim,
  • Çok büyük, acayip yaşanmışlıklarım olmamış bu yaşta onu farkettim,
  • Büyümek hiç te kötü birşey değilmiş kendime bunu hatırlattım,
  • "Yine de yeni yaşta daha çok şey yapmalı" diye kendime söz verdim,
  • Başka kararlar da alıp, iyimser ve enerjik bir yaş dönümü yaşamalıyım dedim,
  • Sahip olduklarım, bana sunulanlar ve şansım için "Yukarı'ya" şükrettim.
  • Ve her zamanki erkenciliğim ile eski yaşıma biraz önceden veda ettim.
  • Kendime de Candan Erçetin'in Parçalandım'ını ithaf ettim.

"daha güçlü daha sakin
daha mutlu daha suskun
daha olgun daha kırgın"

Ps. Başlık şarkısı tüm eleştirlerime müziğinin hakkını her zaman verdiğim Deniz Seki'den Kayboldum.

Hiç yorum yok: