8 Temmuz 2009 Çarşamba

"herşey iyi herşey güzel geldi bana, başladım isyana"


Sevgili Güzin Abla;

Sana bu satırları yazma sebebim insaniyet halleri...

İnsan milletinin hakkı olan birşeyi istemek zorunda kalmasına fevkalade sinir oluyorum.

Bu haketmek hadisesi herşey için geçerli.

Ben diyim para, sen de terfi. Ben diyim sevgi, sen de ilgi. Ben diyim mutluluk sen de huzur.

Yani birilerine, bu benim hakkım demek hiç ama hiç benim tarzım değil. Ama düzen böyle işliyor ben anladım. Çok bayağı bir tabir olacak kusura bakmazsan söyleyeceğim havlamayan köpeğe kemik verilmiyor bu alemde.

E ben demezsem, o demezse, kim der peki sevgili Güzin?

Böyle de birden samimi oldum kusura bakma ama derdim büyük, ne dediğimi bilemiyorum.

Ne bu eziklikten kurtulabiliyorum, ne de ben böyleyim bu bana müstahıktır diyebiliyorum. Aslında o benimdi demek için bin takla atıyorum. Bu durumda

iki yol var demiştin
hangisini seçeyim

sana soruyorum değerli Güzinim.

Ps. Başlık şarkısı Mavi Sakal ile Başladım Yürümeye

Ps.2. Foto ise Meral Erdoğan'dan.



Hiç yorum yok: