31 Temmuz 2009 Cuma

"ben kimim söyle kayboldum?"


Sayın okur, bu irdelemeyi daha önce de bir vakitler yapmıştım, bugünlerde had safhada yapmaya devam ediyorum. Bunun için bu yazı sana tanıdık gelirse, içsel bir tekerrür yazısıdır bu, asla ( en azından bu seferlik) eski yazı copy paste'i değil.

Şimdik efendim, insanoğlu ne yazık ki ne kendisini başkasının gözünden görebiliyor ne de sesini başkasının kulağına gittiği tonda duyabiliyor. Bu sebeple kendimizi birşey sanıyoruz ama muhtemelen o insan değiliz, en azından bazı insanların gözünde.

Bu hadise belki hayatın özü ama bana bazen çok üzücü geliyor. Mesela bizim şirkette anormallikler sıralamasında ilk üçte göreceğim bir şahıs kişisi, başka birinden bahsederken “ne kadar acayip tuhaf bir insan” dedi. Tuhaf biri başka birine tuhaf diyemez mi? Der tabii de, ona tuhaf demeden önce sen kendi giyim tarzına, saçına başına baksana da diyesi geliyor insanın tabii. Ama asıl hadise, hatun kendini o kadar normal görüyor ki, bahsettiği kişi de onun için acayip oluyor. Mesela bana sorsalar herşeye rağmen anormal dediği kadın ona göre daha normal. Bir de sosyal çevrem geniş olduğundan, acayip olan kadının da onun için ne düşündüğünü biliyorum.

Veya misal, sizin çalışma şekil şartlarına hiç uymayan, başarılı da olmadığını düşünğünüz kişi, kendisini dünyayıkurtaranadam olarak görebiliyor.

Mesela çok sevildiğini düşünen bir garibanın hakkında aslında atılıp tutuluyor.

Hele ki en önemlisi kendini zeki sanan biri sizin için aptalın önde gideni oluyor.

Bu durumda ben de aslında sandığım ben olmayabilirim.


İnsan kendini ne kadar tanıyabilir? Ne kadar bilirsen bil, karşındakinin anladığı kadarsındır lafını durama göre revize edip, “ne olursan ol, karşındakinin seni gördüğü kadarsın” denilebilir mi peki? Denmemeli pekala, ama yine de kendini göremeyen insanlara bir iğne batırıp aynaya baktırmalı, aslında sen şöyle böylesin demeli. Bunun adı bazen patavatsızlık, bazen samimiyet oluyor ama itiraf ediyorum ben yanımda öyle insanlar olsun isterim.
Zaten Aslan burcunun getirdiği bir pohpohlanmaya ayılıp bayılma halim var, bir de arkamdan gülündüğünde ayy sen harikasın, şöylesin böylesin diyenler ile etrafımı doldurur isem, sorgulama bile yapmam, kendimi a-acayip birşey sanar giderim.

Bunun için arada şu soruyu sormakta fayda görüyorum;

Ayna ayna söyle bana, senin benim siluetimde gördüğün kişi kim?

Edited by kusburnu.

Ps Fotonun adresi
eskilerden.
Ps.2. Ezginin Günlüğü- Leyla ise başlık şarkısı

Hiç yorum yok: