9 Nisan 2009 Perşembe

"keşke bilseydim"


Aşağıda bahsi geçen yazı bir teknoloji ile haşır neşir olma yazısıdır ve inanmazsınız aynı zamanda da bir başarı öyküsüdür.

Daha önce ele aldığımız teknoloji fukaralığı yazımızda, ne internetten sipariş verebildiğimi ne de bilgisayarda olması gereken webcam özelliğini çalıştıramayacak kadar konuya yetenekli olduğumu yeteri kadar dile getirdiğimi düşünmekteyim.

Ama işte gün olur devran döner sayın okur.

Bu değerli teknoloji fakiri ev arkadaşım, teknoloji felaketi laptop’unu webcam çalışabilsin diye ehil ellere teslim edildi, oralarda format atıldı, falan ve filan oldu eve geldi Ama işte bir yerden veren Allah diğer taraftan aldığı için, bu sefer de internete bağlanmak gibi bir derdimiz vuku buldu. İnternete bağlanamamak dediysek öyle basit bi şey anlamayın lütfen. Yani adamlar internet çalışıyor diye gönderdikleri laptop’a wi-fi driver’ını bile yüklememişler.

Neyse efendim 2 günlük maceramızın ilk adımında, driver’ı yükleyip wireless ayarlarını hallettim. Tabii bu sürecin başından itibaren bilgisayar mühendiscisi führerschein’dan teknik destek aldığımız için, ben olayı çözdüm, “ aman da çok basitmiş hadise” diye hemen havalara girdim. Ama işte bu teknoloji pis bir şey. Hop diye çözümü size sunmuyor Kablo ile bağlanıyoruz, bağlandı görülen şeyin internete çıkışı olmıyor. Akabinde 1 saat daha tüm olasılıkları deniyoruz. Ip’ler otomatik alınıyor mu diye teyit ediyoruz, ben otomatik alıyor diyorum ama führerschein bana teknolojiden anlamayan kız muamelesi yaptığı için “ emin misin” diye bir çok kez sorma gereksinimi hissediyor. Ben de bu süreçte ortama alışıyorum, kendimce bir şeylere bakıyorum bakıyorum. Maalesef ilk deneme akşamının sonunda bu başarıya hasıl olamıyoruz ve bir bilene gösterelim diye işteki teknik arkadaşlara taşıyorum laptop’u. Çocuk hadiseyi çözmeye çalışırken de yanında duruyorum ki, benim gözden kaçırdığım bir şey varsa hemen yakalayayım. Sonracığıma efendim oldu falan deniliyor ama test etme şansı olmadığından olmamış da olabilir ihtimali ile evimize geri dönüyoruz. Ve ne yazık ki tablo değişmemiş, bağlantı kurulamamış oluyor.

Yine führerschein telefon destek hattına bağlanıyoruz. Kendisinin evindeki laptop arızalı olduğu ve kendisi Windows Vista gibi meymenetsiz bir işletim sistemi ile çok alakadar olmadığı için gergin, ben bana “ teknolojiden anlamayan kız” modelinde yaklaşıldığı için gergin... Anlayacağınız süper bir atmosferde ama çözmeliyiz hırsı ile şansımızı deniyoruz. Ve sonra bence benim farkettiğim ama çözümünü führerschein’in söylediği bir şekilde problemi çözüyoruz.

Yani aslında bu yazıyı kendisi okumayacak olsa “ben yaptım ettim aman da şöyle becerdim” şeklinde bir kahramanlık hikayesi kıvamında yazardım kuvvetle muhtemel ama her halükarda bence bu hadise de benim için süper başarı. Eskiden olsa gültig ya gelip bakar mısın şuna derdim, elimi de sürmezdim. Ama bundan sonra artık, bilgisayar alemi de Windows Vista da korksun benden.

Sözün özü, sakın ola sakın Windows Vista kullanıp da kendinizi ve sinirlerinizi heba etmeyin.

1 yorum:

Adsız dedi ki...

simdi efendim..
bilgisayarda iki is cok zordur beni eger yetkili mercii kabul ederseniz..
printer tanimlamak ve internete baglanmak :)
cidden soyluyorum adamin omrunden yer ve rezil rusva eder.. ben printer'i tanimlayamiyorum diye arayan insanlar ve hani bilgisayar muhendisisiniz ya neye yararsiniz baska:) oysa bende printer'i onlar ne kadar tanimlama ihtiyaci hissediyorlarsa o kadar hissediyorum..elin teknikeri benden daha iyi printer tanimlar, adamin isi odur zaten ..

neysecigime gel gelelim space/ blog sahipcisinin durumuna..

kendisi aslinda gayet ogrenmeye acik ve unutmayan bir kisilik oldugundan bu konulari basarabilecek birisi. hani vista'ya bir 3 yil gecmeyi planlamayan ben elimde telefon karsimda ekran olmadan biseyleri tanimlatabildiysem ne ala. ben eminim vista sahibeside/ustasida olur cikar yakinda

hemen vodafone'un reklamindan ornek verelim .. "anne pencereyi aç" .
zordur telefonda anlatmak zor

sevgiler
fuhrershein ( edit by windows xp)