21 Nisan 2009 Salı

"tüm renkler siyah üstüne beyaz, gölgeler yok geceler beyaz"


Karşıya derdini anlatamamanın, örülen duvarlardan sesini geçirememenin, sebebini


soramamanın ve mantıksızlık karşısında duyulan esaret hissinin çaresizliği.İşte


kâbuslarda da bu yaşanır; bir yere koşarsın fakat ayakların geri geri gider, yol uzar ve


uyanmadıkça da bu pis duygudan kurtulamazsın.




AYÇA ŞEN

1 yorum:

Fery... dedi ki...

anca bu kadar güzel anlatılır, bu kadar doğru ifade edilir...

Hayat bu, rüya değil ki sabah kalkasın...