9 Şubat 2009 Pazartesi

"hepsi hepsi hayat ne de olsa"


Tuna Kiremitçi'ye olan hissiyatlarımı halen şekillendiremiyorum.

Bir yanım yazarcı olan halinin sıkı takpçisi, bir yanım magazin figürü olan haline acaip gıcık, tüm benliğim ise eşine sevgilisine yaptıklarına fena halde kızgın.

Okumam gereken kaç kitap olursa olsun, kendisinin kitabına torpil yapmaktan kendimi alıkoyamadım ve dün aldığım kitabını an itibariyle de bitirdim.

Hep söylemişimdir, iyi bir roman yazarı değil benim için TK. Daha ziyade denemeler ve öykülerin insanı. Şarkıları da dahil, altını çizecek bir çok satırın sahipçisi.

Kısaca Küçüğe Bir DOndurma;

* Bir önceki kitabı gibi, eteklerindeki aile hallerinin döktüğü;

* Diyalog'dan monolog haline geçtiği,

* Tuna Kiremitçi kitaplarındaki burukluğu koruduğu,

* Her zamanki gibi, çabucak biten,

* Her zamanki gibi, bu konulara da değinseydi dediğim bir kitap. Ama sanki bence erkekler ve genç babalara daha çok hitap edeceek bir kitap. Ben okudum ve altını çizdiğim satırların bir kısmını da şimdi huzurlarınıza serpiştirip, hep kitap çok kitap felsefemle yola devam ediyorum.

"Hayatta şunu anladım ben; yaptığımız saçmalıkların çoğunda başrolü korku oynuyor. Suçluyu kazıyalım, altından korku çıkacaktır. Hayatını mahveden hatalar yapan insana yakından bak; her yanlış adımının yanı başında korkular size el sallar."

"Yalnızlık üzüntü veriyor bize. Nedenleri hakkında düşünmekse hatırlamak istemediğimiz gerçeklerle yüzleştiriyor. Söylenmediği için yüreğimizi ağırlaştıran sözler, söylenmesi gerekirken ağzımızdan kaçırdıklarımız, itiraflar, yeminler, hayal kırıklıkları..."

"Hayat senin için kazanılması gereken bir şeydi. Benimse karşımda hep bir veri gibi durdu hayat. Ona kendimden bir şeyler katmam gerektiğini anladığımda çok geç olmuştu"

" verdiğimiz her karar ya da yaptığın her tercih, o kararı vermemiş, o tercihi yapmamış olan "sen" lerin ölümüne neden oluyor. Yani sürekli ölüyoruz zaten, şu durumda ölmekten niye korkayım?"

"Geçmişin bir anında, farklı bir rüzgar esseydi her şeyin başka bir türlü olabileceğini düşünmek... Bunun verdiği acıyla hatırlamak ölümü"

"hayat değişti, hayata verdiğim anlamlar değişti ama bu aynı kaldı"

2 yorum:

guvenek dedi ki...

yapma gozunu sevim, bu adam yazarsa ben orhan pamuk'um yemin ederim:)

malumafatrus dedi ki...

Şunu baştan kabul ediyorum zaten, romancı değil kendisi ama reklamcılıktan da gelen ve gönlümde yer eden şarkı sözleri, altını çizdiğim satırları yüzünden kendisine olan hissiyatlarım bir tuhaf.