25 Aralık 2008 Perşembe


an itibariyle hayata öyle bir küstüm ki bunun tasviri olmaz sayın okur.

azıcık çalışkan olayım, evden iş alemine bağlanayım excelle kardeş olayım istedim; ama/fakat ve lakin fırsat diye sandığım uzaktan bağlanmanın azizliğine acaip şekilde uğradım, boyumun ölçüsünü 1 karış olarak aldım.


En büyük aptallık tabiki de benim. Adamlar okuyalım diye kocaman kocaman uyarıları gözümüze sokmaya çalışmışlar, ama işte kader/kısmet/saflık/ salaklık.


Herkesin hayatında böyle bir dosya kaybetme hadisesi olmuştur, çok daha bir kötü zamanda olabilirdi sadede buna şükrediyorum ama yinede iyimserliğimi daha yüksek bir doza çıkartmamam bunun içindir ki hayata küsmek suretiyle uykulara dalıyorum.


kamuoyuna not: notu okumamak benim salaklığım ama bunun dışındakiler kaderin daha çok da teknolojinin bir cilvesi, yani bu alemlerde maksimum ihtiyatlıyımdır, başıma bu geldiyse kader utansın demek istiyorum.

Hiç yorum yok: