13 Kasım 2008 Perşembe

"sebepsiz ve sonuçsuz "


Asansörde ineceği kata kadar geçen zamanda yapacak hiçbişeyi olmayan bünyelere;


eğer asansör kalabalık ise, etrafınızdakilere bakıp kaçının işinden memnun olduğunu, hangilerinin aktif iş arama sürecinde, hangilerinin pasif iş arama hallerinde olduğunu tahmin edin; tanımıyorsanız hangilerinin ne iş yaptığını ama aslında ne olmak istediklerinin düşünün. Sabah yüzleri asık ise, akşam evde onları bayan unsurları düşünün, bu öngörü ile sizde bayıcı unsur olmamayı öğrenin. Şimdi ilk işi kahve içmek mi olur demli bir çayla mı edecektir kahvaltısını, poğaça insanımıdır, tostçu mu genişletebileceğiniz kadar genişletin varsayımları.


Tanıdığınız ama ıyy dediğiniz insanlarla aynı asansöre biniyorsanız kulaklıklarınıza sarılın, maillerinizi kontrol edin, elde avuçta birşey yoksa, bu asansördeki reklamlarda hep aynı demeyin reklamı inceleyin. Yok ortada kalmış kafanızı da kaldıramıyorsanız, parfüm teşhislerinde bulunun, ayakkabı model vizyonunuzu genişletin.


45. katta çalışmıyorsanız, ki bu yazıyı okuyup da 45. katta çalışan birinin olma ihtimali sıfıra yakın, bu önerilerimden illaki biri işe yarar. Yok bunların hiçbiri işe yaramaz diyorsanız, sosyal olayı deneyin, tanısanız da tanımasanız da tatlı bir tebessüm ile insanlarla havadan sudan karadan trafikten konuşun, inanın bana bazen çok zor olsa da nereye bakacağınızı bilmediğiniz dakikalardan daha bayıcı olamaz.


Hiç yorum yok: